ΑΝΑΦΗ

Ο μύθος θέλει την Ανάφη να αναδύθηκε από το πέλαγος για να
προσφέρει καταφύγιο στον Ιάσωνα και τους Αργοναύτες κατά την
επιστροφή τους από την Κολχίδα.

Η Ανάφη δίπλα στην τουριστική Σαντορίνη, ίσως να θέλει να
παραμένει κρυμμένη από τα αδιάκριτα, αδηφάγα βλέμματα της
τουριστικής βιομηχανίας. Ένας κρυφός παράδεισος που
διατηρεί τη γοητεία του αλώβητη
. Τα λιθόστρωτα καλντερίμια
της Χώρας, ατμοσφαιρικά φωτισμένα, σε συνδυασμό με την ηρεμία του
νησιού δημιουργούν ένα παραμυθένιο σκηνικό.

Ο Κάλαμος, ένας θεόρατος βράχος, που μοιάζει να έπεσε από
μονομαχία Τιτάνων, έχει το μοναστήρι της Παναγίας στην κορυφή του
με τη μαγευτικότερη ανατολή της Μεσογείου. Οι παραλίες του νησιού
σχεδόν ερημικές, με κρυστάλλινα, πεντακάθαρα νερά και απαλή
άμμο.

Εδώ όλα είναι διαφορετικά. Από τον αέρα που είναι γεμάτος
αρώματα ρίγανης, θυμαριού μέχρι τον ρυθμό που φεύγει ο χρόνος αργά,
νωχελικά, τεμπέλικα σχεδόν εκμηδενίζεται, σταματά. Το νησί είναι
για λίγους,απαιτητικούς και ολιγαρκείς που παίρνουν αυτό που
προσφέρει απλόχερα. ηρεμία, χαλάρωση, καλό φαγητό,
ρακόμελα, μεζέδες και ολονύχτια γλέντια.Όποιος έχει κάποιο μουσικό
όργανο το φέρνει μαζί του και το γλέντι ξεκινά και γίνονται όλοι
μια παρέα.

Οι γιορτές της κρατούν το παραδοσιακό νησιώτικο χρώμα με γλέντια
στην πλατεία του οικισμού. Σημαντικό για τους κατοίκους του νησιού,
όλοι οι επισκέπτες να συμμετέχουν, να γίνονται μια παρέα και να
ζουν μια υπέροχη αξέχαστη εμπειρία.

Η μεγαλύτερη αναφιώτικη γιορτή γίνεται στο χώρο της
Μονής Καλαμιώτισσας 7-8 Σεπτέμβρη.


Στην Ανάφη τα λουλουδάκια της
 ζαφοράς (κρόκος)
είναι άγρια και αυτοφυή, τη δουλειά τους όμως την κάνουν μια χαρά.
Οι κάτοικοι του νησιού ψήνουν τυρόψωμα με αλεύρι, μαγιά, γάλα,
μαστίχα, αλάτι, λάδι, αυγό, ζαφορά, τυρί, σουσάμι

 και
γλυκάνισο. Δοκιμάστε τα γεμιστά ή σκαλτσούνια Ανάφης, με σουσάμι,
τριμμένη φρυγανιά και πορτοκάλι, κανέλλα, γαρύφαλλα, μοσχοκάρυδο
και ζάχαρη άχνη. 

Σημαντικό ρόλο στην Αναφιώτικη κουζίνα το χοιρινό κρέας. Κάθε
νοικοκυριό έχει το δικό του χοίρο. Τα προϊόντα του χοιρινού τα
φτιάχνουν με τέτοιο τρόπο να διατηρούνται όλο το χρόνο, χωρίς
ψυγείο, όπως στο χοιρινό κρέας σε ξίδι, αλάτι και μπαχαρικά, που
κρεμιέται σε κλειστό χώρο.

Λαγαρό: Χοιρινή σπάλα παστώνεται για σαράντα
μέρες και μετά προσθέτονται μπαχαρικά. Κρεμασμένο σε κλειστό
χώρο.

Την τσιλαδιά, πηχτή από κεφάλι και σπάλα
χοίρου, μπαχάρια, γαρύφαλλο, πιπέρι ολόκληρο, δάφνη, λεμόνια και
ζαφορά.

Λέγεται ότι τα αυγά με ντομάτα στο τηγάνι
ξεκίνησαν να μαγειρεύονται στην Ανάφη, επί Λατινοκρατίας, επειδή οι
πέρδικες ήταν τόσες πολλές στο νησί, ώστε οι ντόπιοι, για να
προφυλάξουν τα σπαρτά τους, με εντολή των αρχόντων, μάζευαν τα αυγά
τους και τα έφτιαχναν ομελέτες με φρέσκια ντομάτα.

Μοναδικό σε νοστιμιά φαγητό οι Αμαθιές
(τρώγεται την Τσικνο-Πέμπτη). Εκλεκτός μεζές για απαιτητικούς
ουρανίσκους ο Καβουρμάς.
Κουλουρίδια, λουκάνικα Ανάφης, συμπληρώνουν ένα
γευστικό μωσαϊκό από αρώματα και νοστιμιές.

Τα παραδοσιακά γλυκά της Ανάφης έχουν βάση το ζυμάρι και είναι
κυρίως οι πίτες οι τηγανίτες Μελιτερά.

Θυμαρίσιο μέλι, μαύρο ψωμί, κρίθινες κουλούρες, φύλλα κάπαρης
τουρσί.

Τα Χριστούγεννα το τοπικό «κουφέτο»,
γλυκό από καβουρδισμένα αμύγδαλα και μέλι.

Αναφιώτικα γεμιστά προσφέρονται κυρίως στις
ονομαστικές εορτές και είναι τηγανιτά πιτάκια με γέμιση σουσαμιού,
φρυγανιάς και μελιού.

Ιδιαίτερα τα τοπικά ζυμαρικά όπως το
σκορδομπάλοτα, που είναι κυλινδρικά κομμάτια
ζύμης, σερβιρισμένα με σάλτσα τομάτας, σκόρδο και τυρί.


Πιτάρια:

Τετράγωνα κομμάτια από ζυμάρι, που τα βράζουν με λαρδί και τα
κουλουρίδια, σβώλοι από ζυμάρι βρασμένα μέσα σε κατσικίσιο γάλα και
σερβίρονται σε μορφή σούπας



Η όρεξη ανοίγει με τα δύο νοστιμότατα ντόπια τυριά ανθότυρο και
βραστό. Ανθότυρο, στρογγυλό, επίπεδο,
λευκό τυράκι, αλατισμένο ή ανάλατο, από πλήρες πρόβειο ή κατσικίσιο
γάλα. Βραστό από ορό τυρογάλακτος και
φρέσκο κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα, το οποίο, βυθίζεται στεγνό σε
βραστό, αλατισμένο νερό και αφήνεται στον ήλιο να στεγνώσει και να
σκληρύνει. 

Στην  Ανάφη παράγεται η σπάνια λευκή ποικιλία κρασιού
γα’ι’δούρια, ενώ ξεχωριστό και σε σημαντική έκταση είναι το μαύρο
στροφιλιάτικο. Η παράδοση του νησιού θέλει λιαστά ερυθρά ή ερυθρωπά
γλυκά κρασιά. Πολλά νοικοκυριά  παράγουν, σε παραδοσιακές
εγκαταστάσεις, μικροποσότητες για δική τους  κατανάλωση.

Top