ΑΝΗΘΟΣ

Μονοετές φυτό με πατρίδα τη Νότια Ρωσία και τη Δυτική Ασία.
Μέλος της ίδιας οικογένειας στην οποία ανήκει ο μαϊντανός, ο
γλυκάνισος, ο κόλιανδρος, το κύμινο. Φτάνει 1μ. ύψος, και έχει πολύ
ιδιαίτερη, ντελικάτη όψη που θυμίζει μάραθο. Έχει ανοιχτοκίτρινα
άνθη και οβάλ καφετί σπόρους. Το άρωμα των σπόρων θυμίζει
αγριοκύμινο, επειδή στο αιθέριο έλαιο εμπεριέχεται η ουσία,
καρβόνη. Τα φύλλα έχουν ευωδιαστό άρωμα με νότες γλυκάνισου και
λεμονιού. Εκτός από τις ποικίλες χρήσεις στη μαγειρική,
χρησιμοποιείται και το αιθέριο έλαιό του στη βιομηχανία τροφίμων,
ποτοποιία και αρωματοποιία.

Τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα άνηθου έχουν βρεθεί σε
προϊστορικούς οικισμούς στην Ελβετία και τοποθετούνται χρονολογικά
στην ύστερη Νεολιθική εποχή. Το φυτό ήταν γνωστό στην αρχαία
Αίγυπτο. Στην αρχαία Ελλάδα έφτιαχναν κρασί από άνηθο,
«ανηθίτης οίνος», ενώ χρησιμοποιούσαν το φυτό κυρίως ως
φάρμακο. Ο άνηθος ήταν διαδεδομένος και στην αρχαία Ρώμη. Τον
κατανάλωναν οι μονομάχοι για να αποκτήσουν θάρρος και ανδρεία ενω
τον χρησιμοποιούσαν και ως φάρμακο.

Ο άνηθος, χρησιμοποιείται στις περισσότερες εθνικές κουζίνες.
Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στη Γερμανία, Ρωσία και στις
Σκανδιναβικές χώρες.

Χρησιμοποιείται σε σαλάτες, φαγητά με ψάρι,
σούπες, σάλτσες, πατάτες, κρέμες. Εμπλουτίζει με το άρωμα του τις
πίτες. Η γεύση του δένει αρμονικά με τα ντολμαδάκια και τις
αγκινάρες. Τα φύλλα του άνηθου πρέπει να χρησιμοποιούνται φρέσκα,
καθώς χάνουν την γεύση τους. Ο φρέσκος άνηθος είναι πολύ πιο
αρωματικός από τον αποξηραμένο και προτιμάται ιδιαίτερα. Ο άνηθος
χρησιμοποιείται σαν βασικό συστατικό στην ελληνική κουζίνα σε
Σαρακοστιανές και Πασχαλινές συνταγές όπως η μαγειρίτσα κ.α.

Οι
σπόροι του άνηθου συνδυάζονται με μπαχάρι, φύλλα δάφνης, σπόρους
σέλινου, μάραθου, κόλιανδρου, σιναπόσπορους, τσίλι, κανέλα κ.α.Τα
φρέσκα φύλλα του άνηθου συνδυάζονται με φύλλα κόλιανδρου,
φρέσκο μάραθο,βασιλικό, μαιντανό, σκορδο κ.α.

Top