ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ

ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑ: ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ «ΜΥΣΤΙΚΑ»
ΤΗΣ

Η Κεφαλλονιά είναι το μεγαλύτερο σε έκταση νησί των
Επτανήσων. Οι  φυσικές ομορφιές δένουν αρμονικά με την ξέχωρη
φινέτσα των κατοίκων τους και τη δυτικογενή κουλτούρα, που έκδηλα
παρατηρείται στην αρχιτεκτονική, τη λογοτεχνία και τις συνήθειες
των ντόπιων.

Αποκαλείται και «νησί της παραξενιάς» από το πλήθος των
ασυνήθιστων φαινομένων που καταγράφει ο παρατηρητής στο διάβα της
ιστορίας. Οι πασίγνωστες Καταβόθρες, βόρεια του Αργοστολίου,
γεμίζουν θάλασσα και ύστερα από δεκαπενθήμερη υπόγεια διαδρομή, τα
νερά εκπηγάζουν αντιδιαμετρικά στον κόλπο της Σάμης, στον
Καραβόμυλο.

Τα φιδάκια της Παναγιάς, στο χωριό Μαρκόπουλο και ο κρίνος στα
Δεμουτσαντάτα, συνδέονται γραφικά με τη χριστιανική παράδοση, ενώ
οι λαγοί στο βουνό της Αγίας Δυνατής δεν έχουν φυσικά επίχρυσα ή
επάργυρα δόντια, αλλά τα συστατικά της ντόπιας διατροφής ευθύνονται
για την αφύσικη ιδιομορφία, αλλά και η δυνατότητα των κατσικιών του
νησιού να μην πίνουν νερό για αρκετό διάστημα, αλλά να καλύπτουν
τις ανάγκες τους εισπνέοντας υγρή αύρα.

Τα ευρήματα του Φισκάρδου χάνονται βαθιά στην Παλαιολιθική εποχή
του 50.000π.Χ., ενώ πασίγνωστοι οι «ιστορικοί μύθοι» δια
γραφής Ομήρου, δίνουν το προσωνύμιο για τη νήσο «παιπαλόεσσα
Σάμος»
.

Οι Κεφαλλάνες, λαός της Δυτικής Ελλάδας, προφανώς χάρισαν το
όνομά τους στη νήσο και ο Ηρόδοτος την αποκαλεί Κεφαλληνία. Στη
νεκρόπολη κοντά στα Μαζαρακάτα υπάρχουν εξαιρετικά μυκηναϊκά
ευρήματα, ενώ η πίστη στο Δωδεκάθεο έχει τη μαρτυρία της στη
βραχονησίδα Δίας.

Στα ρωμαϊκά και βυζαντινά χρόνια η κακή διοίκηση και οι
ληστρικές επιδρομές επιφέρουν πολλά δεινά και κρατούν στην αφάνεια
το νησί. Αργότερα η βενετοκρατία και οι παροδικές τουρκικές
κυριαρχίες προετοίμασαν το έδαφος, ώστε το 1797 με ξέχωρο
ενθουσιασμό, οι Κεφαλλονίτες να υποδεχθούν τα γαλλικά στρατεύματα
του Ναπολέοντα. Τρία χρόνια αργότερα με τη συμφωνία Ρώσων και
Άγγλων με τον Σουλτάνο, ιδρύεται η ιδιόρρυθμη «Ιόνιος
Πολιτεία»
, όπου οι από κληρονομιάς ευγενείς κατήργησαν τους
δημοκρατικούς θεσμούς.

Η λαϊκή εξέγερση και οι αλλεπάλληλες παλινωδίες των μεγάλων
δυνάμεων, θέριεψαν το σθένος των κατοίκων και ο ηρωισμός και η
φιλοπατρία τους κορυφώθηκε στη σημαντική προσφορά τους κατά την
Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η προσάρτηση των Επτανήσων με την
υπόλοιπη χώρα έγινε στις 21 Μαΐου του 1864.

Όμως ο φοβερός σεισμός του 1953 προκάλεσε μεγάλες καταστροφές
και οι ξενιτεμένοι Κεφαλλονίτες και οι άξιοι συνεχιστές της
ναυτικής παράδοσης του τόπου έσπευσαν να βοηθήσουν στην
ανοικοδόμηση και πάλι να ευεργετήσουν την ιδιαίτερη πατρίδα τους,
άλλωστε οι Κεφαλονίτες θα μάθουν να ζουν με τους σεισμούς και τις
επόμενες δεκαετίες μέχρι και σήμερα μετρώντας κάθε φορά πληγές
μικρές ή μεγαλύτερες, που καταφέρνουν να τις ξεπερνούν.

Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Αργοστόλι.
Μεγάλοι και φαρδείς δρόμοι, ευρύχωρες πλατείες και πολλούς
ελεύθερους χώρους. Αίσθηση άνεσης και ελευθερίας παρά τον πολύ
κόσμο που έχει κυρίως το καλοκαίρι.

Οι βόλτες στο πανέμορφο Αργοστόλι με την παλιά γέφυρα του
Δράπανου με τις καμάρες και τον παρακείμενο περίβρεκτο οβελίσκο,
δίνουν μία αίσθηση ρομαντισμού και μιας διάχυτης αρχοντιάς
παλαιότερων χρόνων. Οι καταβόθρες, με τον νερόμυλο και ο
κουκλίστικος φάρος των Αγ.Θεοδώρων μας οδηγούν στο γύρισμα της
«Λάση» και τις πασίγνωστες αμμουδιές του Μακρύ και Πλατύ
Γιαλού.

Νοτιότερα ο δρόμος προσεγγίζει την έξοχη περιοχή της Λειβαθώς,
με τα γραφικά πλούσια χωριά και τα πρότυπα Κουρκουμελάτα. Θα λέγαμε
ότι εδώ εδρεύει η ναυτική οικονομική δύναμη του νησιού ανάμεσα στα
νεοκλασικά και τις επαύλεις.

Το καστέλι του Αγ.Γεωργίου στα Περατάτα και η περιοχή Εικοσιμία
ανάμεσα στη θάλασσα και τον αγέρωχο Αίνο, σίγουρα δεν πρέπει να
διαφύγει της προσοχής σας. Στην κοιλάδα των Ομαλών, η Μονή του
Αγ.Γερασίμου είναι το επίκεντρο της θρησκευτικότητας του νησιού,
ενώ πάνω ψηλά ο εθνικός δρυμός του Αίνου με την απερίγραπτη
θέα.

Δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Ληξούρι,
απέχει 31χλμ. οδικώς ή μισή ώρα με ferry boat από το Αργοστόλι.

Στην τεράστια τώρα υπόγεια «Σάλα της αποθέωσης» αν
είσαστε τυχεροί μπορείτε να απολαύσετε μια μουσική συναυλία με
ξεχωριστή ακουστική και σπάνιο σταλακτικό διάκοσμο, μια και στο
βαραθρώδες σπήλαιο Δρογκαράτη γίνονται κατά καιρούς διάφορες
εκδηλώσεις. Η λίμνη Άβυθος, τα «Κεφαλλονίτικα Τέμπη», στον
Πόρο και τα υπολείμματα των τειχών στην αρχαία πόλη των Πρόννων,
σίγουρα αξίζουν την προσοχή σας.

Τέλος, τα σπέσιαλ προϊόντα του νησιού είναι το κρασί
«ρομπόλα», οι μάντολες, το κυδωνόπαστο, το μέλι και η
μυζήθρα.

ΣΤΗ ΜΕΛΙΣΣΑΝΗ

Ιδιαίτερα αξιόλογο το βαραθρώδες λιμνοσπήλαιο Μελισσάνη, που
βρίσκεται κοντά στο χωριό Καραβόμυλος, σε απόσταση 2χλμ., από τη
Σάμη. Ένα τμήμα της οροφής του έχει καταπέσει και ο ήλιος
καθρεπτίζεται στα νερά, που βρίσκονται σε 36μ. βάθος, προσφέροντας
χιλιάδες χρώματα. Το συνολικό μήκος του υπερβαίνει τα 100μ. και η
επίσκεψή του γίνεται με βάρκες. Η βάρκα με τους επισκέπτες
συνεχίζει στο σκεπαστό τμήμα του σπηλαίου, στην αρχή από στενό
πέρασμα, αφού στα δεξιά υπάρχει το νησάκι. Ο αριστερός τοίχος του
στολισμένος από σταλακτίτες ανώμαλης ανάπτυξης έχει κάτω από τη
στάθμη του νερού πηγές με άφθονο νερό.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΝΗΣΙ  ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑΣ

Η Βόρεια Κεφαλλονιά, πέρα από τη νοητή γραμμή που ενώνει την Αγία
Ευφημία με την Αγία Κυριακή, είναι ο η ομορφότερη πλευρά του
νησιού.

Μύρτος, Άσσος, οι «άσσοι» της περιοχής, μαζί με τα
χωριά Πατρικάτα, Καρνά, Κομητάτα, Νιοχώρι, Βαρύ, Πλαγιάς,
Μεσοβούνια, Βασιλικάδες και στην κορυφή το Φισκάρδο.

Το παραδοσιακό ψαροχώρι, κλασικό δείγμα της παλιάς Κεφαλονιάς
αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες τουρίστες. Ο οικισμός έχει
χαρακτηριστεί διατηρητέος. Είναι η μοναδική μαρτυρία της
Κεφαλονίτικης αρχιτεκτονικής, με τις γούλινες-βοτσαλωτές
σκαλινάδες, τα ανώγεια και τα κατώγια των σπιτιών, το μουράγιο, τις
πελεκητές κορνίζες με τα μικρά φουρούστα στα παράθυρα με τα ταβλωτά
παραθυρόφυλλα.

Ο οικισμός του χωριού, είναι μερικές δεκάδες σπίτια, που δεν
γεμίζουν παραπάνω από δυο-τρεις δρόμους μέσα από την προβλήτα. Τους
καλοκαιρινούς μήνες όμως είναι γεμάτο από επισκέπτες. Ταβέρνες,
καφέ, μπαράκια, εστιατόρια είναι πάντα γεμάτα. Το χωριό αποτελεί
πόλο έλξης διεθνώς και κάθε καλοκαίρι γίνεται το αδιαχώρητο από
Έλληνες και ξένους τουρίστες που φτάνουν ως εδώ σε ένα ακόμη
λατρεμένο προορισμό.

Ο Αίνος με τα ελατοδάση του και τα 1.627μ. της κορυφής του
δεσπόζει επιβλητικός στο νότιο τμήμα του νησιού. Για την καλή γεύση
βουνού και θάλασσας διαλέξτε την κυκλική διαδρομή από
Αργοστόλι-Λουρδάτα-Σκάλα-Πόρο-Άγιο Νικόλαο-Σάμη και πίσω Αργοστόλι,
ανακαλύπτοντας τις εξαιρετικές παραλίες και τα ορεινά τοπία. Θα τα
δείτε όλα!

Νότια από το Αργοστόλι, στην περιοχή της Λειβαθώς θα βρείτε
θαυμάσια παλαιά χωριουδάκια, μεγάλα resorts και διάσημες πανέμορφες
παραλίες, όπως τις Αμμες, τη Μηνιά, την Αηχέλη, τη  Λυγιά, τον
Παλιοληνό και την Αβυθι. Από τα ωραία χωριά της περιοχής σημειώστε
οπωσδήποτε τα φημισμένα Κουρκουμελάτα, ένα αρχιτεκτονικό ποίημα από
πανέμορφα σπιτάκια, νεοκλασικά δημόσια κτίρια, λουλουδιασμένες
αυλές.

Στα Πετρατάτα σταματήστε να δείτε το εντυπωσιακό κάστρο του
Αγίου Γεωργίου – πρωτεύουσα του νησιού από τον 16οαι. ως
το 1757 – και τις ωραίες εκκλησίες του.  Αξίζει να συνεχίσετε
πιο βόρεια, να περάσετε τα Τρωιανάτα και να μπείτε στο οροπέδιο των
Ομαλών, όπου μέσα στους πιο φημισμένους αμπελώνες με την
κεφαλονίτικη ρομπόλα θα δείτε το εμβληματικό μοναστήρι του Αγίου
Γεράσιμου, όπου φυλάσσεται το σκήνωμα του προστάτη Κεφαλονιάς και
Κεφαλονιτών. Εδώ επιβάλλεται μία στάση.

Συνεχίζετε νότια ως την
περιοχή Σκάλας – Κατελειού, κάνοντας παρακάμψεις για να δείτε τις
ωραίες αμμουδιές στον όρμο των Λουρδάτων, (το Τραπεζάκι, τον Άγιο
Θωμά, τα Σίσια κάτω από το ιστορικό μοναστήρι). Στη Σκάλα και στον
Κατελειό βρίσκονται μερικές από τις  ομορφότερες και πιο
δημοφιλείς αμμουδιές του νησιού. Ωραίος κόσμος, μπαλκόνια με θέα
και μία θαυμάσια ρωμαϊκή βίλα με εκπληκτικά ψηφιδωτά του
3ουμ.Χ.αι., κοντά στη Σκάλα.

Η διαδρομή Σκάλα-Πόρος
είναι θαυμάσια και θα οδηγείτε δίπλα στο κύμα και την άγρια βραχώδη
ακτή, ενώ φεύγοντας από τον Πόρο μέσα από το μικρό, αλλά όμορφο
φαράγγι του Βοχύνα, μπορείτε να κάνετε στάση στα Τζανάτα για μια
ματιά στον επιβλητικό θολωτό μυκηναϊκό τάφο. Η διαδρομή Πόρος –
Σάμη είναι πολύ όμορφη μέσα από ένα μακρόστενο οροπέδιο, με μερικά
θαυμάσια χωριά, όπως ο Τσακαρισιάνος και το Διγαλέτο και τη μικρή
λίμνη Αβυθο, χωμένη μέσα στα πουρνάρια και στα κυπαρίσσια.

Από τη
Σάμη ανηφορίζετε τον κεντρικό δρόμο προς Αργοστόλι και συναντάτε
τον κεντρικό δρόμο που θα σας βγάλει μέσα στον εθνικό δρόμο. Η
διαδρομή διασχίζει κατά μήκος τον Αίνο, περνάει μέσα από τα θρυλικά
ελατοδάση με τα μαύρα έλατα – στη δροσερή σκοτεινιά των οποίων θα
καταλάβετε γιατί οι Ενετοί έλεγαν το βουνό Μόντε Νέρο – περνάει
κάτω από την κορυφή του Μέγα Σωρού χαρίζοντάς σας ονειρικές εικόνες
από το πέλαγος και μέσα από άλλους δασικούς δρόμους σας οδηγεί στο
Ξενόπουλο ή στα Αργίνια. Αν είστε μάλιστα εδώ τον Δεκαπενταύγουστο,
θα δείτε και τα διάσημα φιδάκια της Παναγίας στην εκκλησία της
Θεοτόκου στα Αργίνια.

Η Κεφαλονίτικη φύση είναι η δόξα του απρόβλεπτου, γεμάτα μικρά
και μεγάλα θαύματα. Από τις καταβόθρες και τη μυστηριώδη σύνδεσή
τους με την εκπληκτική σπηλιά της Μελισσάνης  ως τους
κυπαρισσώνες του Βορρά, από την Κουνόπετρα και τον ασκύλακα της
Παλικής ως τη λίμνη Αβυθο και τις παραμυθένιες αίθουσες στη σπηλιά
της Δρογαράτης, το κεφαλονίτικο τοπίο εκπλήσσει. Και μία από τις
ομορφότερες, αναμφίβολα, εκπλήξεις του είναι το απόλυτο ταίριασμα
του επιβλητικού βουνού με την ονειρική θάλασσα: ένας εθνικός
δρυμός, μόλις μια ανάσα από τις ξανθιές αχανείς αμμουδιές.

Η Κεφαλονιά είναι ένα ωραίο νησί και το όνομά της προέκυψε από έναν
επίσης ωραίο, τον Κέφαλο, μυθικό ήρωα της Αττικής, που την πήρε
δώρο από τον βασιλιά της Θήβας Αμφιτρύωνα. Νησί-δώρο, δηλαδή τότε
και σήμερα για τους ταξιδιώτες που θα έλθουν εδώ. Το καλοκαίρι
είναι η καλύτερη εποχή για να το απολαύσετε ως προορισμό για τις
απόλυτες διακοπές, συνδυασμός βουνού και θάλασσας. Τις άλλες
εποχές, ο Αίνος είναι απροσπέλαστος και οι εξαιρετικές αμμουδιές
παγωμένες. Το καλοκαίρι, ετοιμαστείτε για χαλάρωση στο γαλανό κύμα
του Ιονίου και ορεινά μονοπάτια και διαδρομές στο μαύρο βουνό των
Ενετών.

Top