ΛΕΣΒΟΣ – ΑΓΙΑΣΟΣ

ΑΓΙΑΣΟΣ

Η ύπαρξη και η ιστορία της Αγιάσου είναι αναπόσπαστα δεμένες με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Βρεφοκρατούσας του 4ου αιώνα, την οποία έφερε στο νησί ο μοναχός Αγάθων ο Εφέσιος, το 800 μ.Χ., από την Αγία Σιών. Ο Αγάθων έφτιαξε τη σκήτη του σε ένα ασφαλές και έρημο μέρος στην περιοχή της Καρυάς, όπου στις αρχές του 9ου αιώνα, δημιουργήθηκε ένα μικρό μοναστήρι από τους κατοίκους που έρχονταν για να προσκυνήσουν. Το 1170 χτίστηκε ο πρώτος ναός και σιγά-σιγά άρχισε να χτίζεται γύρω του το χωριό.

Οι Αγασιώτες, με το οξύ τους πνεύμα και την έμφυτη αίσθηση του χιούμορ, έχουν τη σάτιρα στο αίμα τους. Είναι αυτό που λέμε «πειραχτήρια» και η γλώσσα τους τσακίζει κόκαλα! Το γλωσσικό τους ιδίωμα έχει ρίζες στα αρχαία ελληνικά. Από τις απίστευτες στιχομυθίες τους, ξεκίνησε και το περίφημο αγιασιώτικο καρναβάλι, το οποίο επίσης στηρίζεται στην αρχαιοελληνική παράδοση. Πρόκειται για ένα λαϊκό δρώμενο σε ανοιχτό δημόσιο χώρο που κρατάει αρκετές μέρες, με τους μασκαράδες να ξεχύνονται στους δρόμους και τα καφενεία, ενώ παντού επικρατεί γιορταστική ατμόσφαιρα.

Περίφημοι είναι οι κεραμίστες και οι ξυλογλύπτες της Αγιάσου, οι οποίοι ανήγαγαν τη χειροτεχνία σε πραγματική τέχνη. Τα χειροποίητα ξυλόγλυπτα θα τα δείτε στις περίφημες κασέλες και σε καθρέφτες, αλλά κυρίως στα θαυμάσια σκαλιστά τέμπλα των εκκλησιών. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τον Αγρομετοποιητικό Συνεταιρισμό Γυναικών Αγιάσου.

Σπεσιαλιτέ τους είναι τα προϊόντα με βάση το κάστανο, ενώ στο κτήριο θα δείτε στημένους αργαλειούς και ανέμες, όπου υφαίνουν πετσέτες, σεντόνια, κουρτίνες και χαλιά, με νήματα που φτιάχνουν οι ίδιες.

Ο Ασώμα­τος ίσως να μην σας εντυπωσιάσει με την πρώτη ματιά, αλλά μόλις φτάσετε στον ωραίο λιθόστρωτο δρόμο της αγοράς, με τα παλιά καφενεία κάτω από τη σκιά του πεντάφυλλού κισσού, θα αλλάξετε γνώμη. Η εκκλησία του Ασώματου είναι του 1796 και αφιερωμένη στον Ταξιάρχη, από τον οποίο ονο­μάστηκε και το χωριό (ο Ταξιάρχης θεωρείται ασώματος). Στην αυλή στεγάζεται ένα μικρό εκκλησιαστικό και λα­ογραφικό μουσείο. Έξω από το ναό θα δείτε έναν ενημερωτικό πίνακα για τα «Θεοφράστεια μονοπάτια», που ξεκινάνε από την περιοχή της Γέρας και ανεβαίνουν στον Όλυμπο. Αυτό που ξεκινάει από τον Ασώματο διασχίζει το βουνό και φτάνει στην Αγιάσο, διανύοντας μια απόσταση 3,5χλμ.

Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται ο Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Ασωμάτου «Άγιοι Ανάργυροι», όπου θα σταματήσετε οπωσδήποτε για να προμηθευτείτε τα παραδοσιακά προϊόντα, που φτιάχνουν με πολύ μεράκι οι γυναίκες του χωριού. Νοστιμότατο μαλακό παστέλι, παραδοσιακός μυτιληνιός «πελτές» από φλούδια κυδωνιών, γευστικότατα παξιμαδάκια με πορτοκάλι και πολλά άλλα

Από εκεί μπορείτε να κατηφορίσετε προς την υπέροχη ρεματιά της Άντριγιας, γεμάτη φυλλοβόλα δέντρα και να κα­ταλήξετε στους Αγίους Αναργύρους. Εάν επιστρέψετε από τον ίδιο δρόμο, θα φτάσετε στην ξακουστή Καρύνη, με τα μεγάλα πλατάνια και τα νερά. Τη φήμη της, εκτός από τις δροσιές της, τη χρωστά και στον Θεόφιλο, που έμενε στον κορμό ενός πλατάνου, ζωγραφίζοντας για ένα κομμάτι ψωμί. Μόνο μια ξεθωριασμένη τοιχογραφία απέμεινε και η κουφάλα του κουτσουρεμένου -σήμερα- πλάτανου. Από εδώ ξεκινάει επίσης η «Πατωμένη», ο εξαιρετικός λιθόστρωτος δρόμος που ανηφορίζει μέσα σε ένα υπέροχο τοπίο μέχρι τον Ασώματο και από εκεί στην Αγιάσο. Αυτός ήταν ο δρόμος που ακολουθούσαν οι προσκυνητές από τα παλιά χρόνια κι ακόμα και σήμερα, το Δεκαπενταύγουστο, γεμίζει κόσμο που το έχουν τάμα να πηγαίνουν με τα πόδια στην Παναγία της Αγιάσου.

Top