ΟΛΑ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΛΕΥΡΩΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΕΛΕΙΟ ΤΗΓΑΝΙΣΜΑ

Τα τηγανιτά αναδεικνύουν τις γεύσεις του Ελληνικού
καλοκαιριού.
Aν και φαίνεται ή ακούγεται απλό, έχει τα
μυστικά του. Bασικό είναι
 το αλεύρωμα του υλικού, που γίνεται για να πετύχουμε μια
τραγανή κρούστα, που προστατεύοντας το υλικό από το να μην καεί,
ενώ συγχρόνως προσθέτει νοστιμιά.


Όλα σχεδόν τα υλικά της ελληνικής διατροφής τηγανίζονται
και επιδέχονται αλευρώματος
, λαχανικά, ψάρια, θαλασσινά,
κρέατα, τυριά κεφτέδες, κεφτέδες με λαχανικά, με όσπρια
κ.ά.Αλεύρια, που χρησιμοποιούμε:
είναι το κλασσικό για όλες τις χρήσεις, καλαμποκάλευρο, σικάλεως,
σταρένιο, ολικής άλεσης, ρεβιθάλευρο κ.ά. Το καθένα δημιουργεί
ιδιαίτερη κρούστα και έχει την δική του
νοστιμιά.
Εκτός από αλεύρι
χρησιμοποιούμε σιμιγδάλι, πολέντα που δίνουν στα τηγανιτά μια πολύ
τραγανή και λεπτή κρούστα, ενώ αντέχουν στις πολύ υψηλές
θερμοκρασίες τηγανίσματος.
Το κορν-φλάουρ ή τα κουάκερ, αλεσμένα σε
πούδρα δίνουν αλευρώματα με μια διαφορετική γεύση, ενώ η προσθήκη
κόρν-φλάουρ σε αλεύρι κάνει την διαφορά. Δίνει κρούστα λεπτή,
τραγανή με μεταξένια γεύση.
Επιπλέον μπορούμε να δημιουργήσουμε μίγματα
από αλεύρι για καλύτερο επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτό επαφυεται
 στην προσωπική άποψη του καθενός.


Πριν αλευρώσουμε τα υλικά πρέπει να τα αλατίζουμε,
διότι το αλάτι βοηθά να αποβάλλουν τα υγρά τους, γιατί αν μείνουν
θα βγουν μετά το τηγάνισμα και θα μαλακώσει η κρούστα.

 

Τα λαχανικά
πρέπει να κόβονται στο ένα εκατοστό σε φέτες, ή μπαστούνι. Αν
κοπούν πιο χονδρά δεν προλαβαίνουν να τηγανιστούν και το αλεύρι
καίγεται. Ενώ αν τα κόψουμε πιο λεπτά είναι έτοιμα προτού προλάβει
να γίνει κρούστα το αλεύρι. Υπάρχουν εργαλεία κοπής λαχανικών, όπως
το μαντολίνο που ρυθμίζει το πάχος κοπής και έχουμε το επιθυμητό
αποτέλεσμα.
Αλατίζουμε τα
λαχανικά και αφήνουμε σε τρυπητό για 30΄. Τα σκουπίζουμε
σχολαστικά, τα αλευρώνουμε και τα τηγανίζουμε σε μπόλικο λάδι και
από τις δύο πλευρές μέχρι να ροδίσουν.


Τα ψάρια αφού τα καθαρίσουμε και τα πλύνουμε τα
αλατοπιπερώνουμε και τα βάζουμε σε σουρωτήρι.Τα αφήνουμε για 30΄ στο ψυγείο για να
αποβάλουν τα υγρά και να σφίξει η σάρκα τους με το
αλάτι.
Ψάρια (ψιλόγαυρος,
αθερίνα, σαρδέλες, γόπες κ.ά.) για ευκολια τα βάζουμε σε μια καθαρή
σακούλα με δύο κούπες αλεύρι και μία δόση ψάρια 10-12 . Κλείνουμε
το άνοιγμα της σακούλας με το χέρι μας και ανακινούμε καλά, όχι
πολύ έντονα. Τα ψάρια έχουν αλευρωθεί καλά. Τα βγάζουμε τα
τινάζουμε να φύγει το περιττό αλεύρι και τα τηγανίζουμε.


Αλευρώνουμε τα κεφτεδάκια λίγα-λίγα, αφού φτιάξουμε το μίγμα και το
αφήσουμε για μία ώρα στο ψυγείο για να σφίξει και να πλάθετε
εύκολα. Πλάθουμε τους κεφτέδες και τους αλευρώνουμε ως εξής.
Βάζουμε το αλεύρι σε ένα ρηχό μεγάλο σκεύος, ρίχνουμε 7-8 κεφτέδες
και τους αλευρώνουμε κινώντας μπρος-πίσω, δεξιά-αριστερά το σκεύος
να καλυφθούν με αλεύρι ομοιόμορφα οι κεφτέδες, χωρίς να πάρουν
υπερβολική ποσότητα αλευριού. Τηγανίζουμε σε βαθύ τηγάνι με μπόλικο
ελαιόλαδο κατά δόσεις.

 

Το καταλληλότερο λάδι για τηγάνι είναι το παρθένο
ελαιόλαδο
γιατί είναι ανθεκτικό σε υψηλές θερμοκρασίες και
μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί αφού σουρωθεί.Τα σπορέλαια είναι κατάλληλα για τηγάνισμα
όμως κατώτερα ποιοτικά και καθόλου γευστικά.


Ρίχνουμε μπόλικο λάδι. Να μπορούμε να γυρίζουμε τα υλικά εύκολα
χωρίς να τα διαλύσουμε για να ροδίσουν ομοιόμορφα και να γίνονται
ιδιαίτερα τραγανά.Η ιδανική
θερμοκρασία τηγανίσματος είναι μέτρια προς δυνατή
175
οC-180οC για να μην καεί το αλεύρι και να μην αλλοιωθεί
το λάδι.
Μυστικό για να
δούμε αν το λάδι είναι έτοιμο για να
τηγανίσουμε.
Ρίχνουμε μια
μικρή ποσότητα αλεύρι ή ένα κομμάτι ψωμιού. Αν αρχίσει να
τσιτσιρίζει αμέσως και πάρει χρώμα το λάδι είναι έτοιμο. Αν πάρει
χρώμα πολύ γρήγορα το λάδι είναι υπερβολικά καυτό και πρέπει να το
αφήσουμε λίγο να κρυώσει.

Τηγανίζουμε με δόσεις τα υλικά που θέλουμε, γιατί όσο περισσότερα
βάλουμε θα πέσει γρήγορα η θερμοκρασία, με αποτέλεσμα τα υλικά να
βράσουν αντί να τηγανιστούν. Το αλεύρι θα σκορπίσει και το υλικό
μπορεί να διαλυθεί. Αυτό το βλέπουμε στους κεφτέδες λαχανικών στις
κροκέτες, στα τυριά που δεν είναι πολύ σφιχτά, για καλό
τηγάνισμα.

 

Top