ΤΡΙΖΟΝΙΑ: ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΝΗΣΑΚΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΦΩΚΙΔΑΣ

ΤΡΙΖΟΝΙΑ

Με νησιωτικά χρώματα, χωρίς το θόρυβο των αυτοκινήτων,
με σπίτια λιγοστά και καταπράσινους κήπους, με εύκολη πρόσβαση και
πεντακάθαρες ακτές, τα νησάκια αυτά του Κορινθιακού κόλπου θαρρείς
και τά’χει ξεχάσει ο χρόνος.

 

Τα Τριζόνια είναι μία συστάδα νησίδων του Κορινθιακού κόλπου,
που αποτελείται από τα νησάκια Τριζόνια., Προσούδι, Άϊ Γιάννης και
Πλάνερι. Το μεγαλύτερα από αυτά και το μόνο κατοικήσιμο είναι η
νησίδα Τριζόνια. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 500μ. από τις ακτές
της Φωκίδας και από τα χωριά Σπηλιά και Γλυφάδα. Η συνολική της
έκταση δεν ξεπερνά τα 2,5τ.χλμ., με μέγιστο μήκος μόλις 3χλμ.

Στις ακτές του κορινθιακού, στον οικισμό Χάνια Τριζονιών,
αφήνετε πίσω σας το αυτοκίνητο και επιβιβάζεστε στο σκάφος, που
πραγματοποιεί σχεδόν κάθε μία ώρα το δρομολόγιο για τα Τριζόνια.
Μην περιμένετε κανένα θαλασσινό ταξίδι από αυτά που σε πάνε στα
νησιά του Αιγαίου. Εδώ, με το που θα μπεις στο πλοιάριο, έφτασες
κιόλας! Το καλωσόρισμα είναι απλό, νησιώτικο. Τα Τριζόνια, σε
υποδέχονται με τη χαρακτηριστική ησυχία ενός τόπου όπου δεν
κυκλοφορούν μηχανοκίνητα οχήματα και με ένα κουκλίστικο λιμανάκι,
όπου απλώνουν τα τραπεζάκια τους οι ψαροταβέρνες. Από εδώ και πέρα
δεν έχετε να κάνετε τίποτα περισσότερο από το να συντονιστείτε
στους ρυθμούς του: βόλτες στα καταπράσινα μονοπάτια, χάζι στην
προβλήτα και σπονδές στον Ποσειδώνα με ούζο και θαλασσινούς
μεζέδες.

Ο μοναδικός οικισμός, με καμιά πενηνταριά σπίτια όλα κι όλα,
βρίσκεται χτισμένος στο στενότερο σημείο του νησιού, στο μυχό ενός
ορμίσκου, που βλέπει την απέναντι ακτή της Ρούμελης.

Πριν λίγα χρόνια, δημιουργήθηκε μια μεγάλη μαρίνα, η οποία
χρησιμοποιείται ως ενδιάμεσος σταθμός για σκάφη αναψυχής, που
πλέουν από το Σαρωνικό και το Αιγαίο προς τον Πατραϊκό και το Ιόνιο
και αντίστροφα.

Το σκηνικό γύρω από το μικρό λιμάνι είναι απλό και ευχάριστο:
τέσσερις ταβέρνες, ένα μπακάλικο, τα χαμηλά σπίτια των ελάχιστων
κατοίκων και τα μικρά ξενοδοχεία αποτελούν όλη κι όλη την αστική
υποδομή των Τριζονιών. Μπροστά από το λιμανάκι υπάρχει μια
μκροσκοπική αμμουδιά. Βέβαια, δεν είναι λίγοι αυτοί που βουτούν από
τα βράχια. Στη θέση Πούντα, περίπου 2χλμ. νοτιοανατολικά από το
λιμάνι, βρίσκεται η ομώνυμη παραλία με άμμο και πετραδάκι. Ακριβώς
πίσω από τη μαρίνα, προς την πλευρά του νησιού που κοιτάζει την
Πελοπόννησο, υπάρχουν οι λιλιπούτειες παραλίες Άσπρα Χαλίκια και
Καψάλες.

Το νησί είναι μικροσκοπικό με όχι ιδιαίτερα ορεινό ανάγλυφο.
Μπορείτε να το περπατήσετε από άκρη σε άκρη μέσα σε δύο ώρες.
Εφόσον δεν υπάρχουν δρόμοι για αυτοκίνητα ή άλλα μηχανοκίνητα
οχήματα, όλες οι διαδρομές γίνονται με τα πόδια.

Από το λιμανάκι με κατεύθυνση βορειοδυτική φεύγει ένας στενός
χωματόδρομος, που οδηγεί στο δυτικότερο άκρο του νησιού, στο
ακρωτήρι Κοχυλάς, αλλά και στη θέση Παλιόκαστρο, όπου υπάρχουν
υπολείμματα μεσαιωνικού πύργου (περίπου 1.500μ.) Ένας άλλος δρόμος
-μονοπάτι ξεκινάει από το άκρο της μαρίνας και τραβάει νότια,
ακολουθώντας το περίγραμμα της ακτής για το ακρωτήρι Πούντα. Είναι
μία ήπια περιπατητικά διαδρομή, που ξεδιπλώνεται για περίπου 2χλμ.,
μέσα από περιβόλια και λιόδεντρα, βλέποντας συνεχώς το δίαυλο και
τις ακτές της Δωρίδας. Μια διαδρομή που μπορεί να συνδυαστεί -για
τους φίλους του είδους- με ψαροντούφεκο στη νησίδα Πλανέμι. Αν,
πάλι, διαθέτετε κάποιο μικρό σκάφος ή φουσκωτό, τα Τριζόνια θα
αποδειχτούν ένας επίγειος παράδεισος. Οι αποστάσεις μεταξύ των
νησίδων και της αντικρινής στεριάς είναι μηδαμινές. Τα θαλάσσια
περάσματα, όμως, δεν είναι τόσο ακίνδυνα όσο φαίνονται. Η θάλασσα
έχει ισχυρά ρεύματα., που θέλουν προσοχή.

Βέβαια, σαφώς καλύτερες ακρογιαλιές υπάρχουν απέναντι, στις ακτές
της Στερεάς, στη Σπηλιά και τη Γλυφάδα. Ωστόσο, τα πρωτεία έχει
κερδίσει η εκτεταμένη ακτή της Σεργούλας λίγο πιο δυτικά. Καλές και
οργανωμένες ακτές θα βρείτε στον κοντινό Μαραθιά και, πηγαίνοντας
προς Ναύπακτο, στις ακτές της Χιλιαδούς.

Top