Η ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΗΜΑΘΙΑΣ

H Ημαθία ανήκει στο δυτικό τρήμα της
κεντρι­κής Μακεδονίας. Περιλαμβάνει μια εύφορη πεδιάδα που τη
διασχίζει ο μεγαλύτερος ελ­ληνικός ποταμός, ο Αλιάκμονας, κι ένα
μεγάλο τμήμα από τους κατάφυτους όγκους των Πιερίων και του
Βερμίου.

Η περιοχή συνδέεται με όλες τις φάσεις
της ελληνικής ιστορίας. Ο σημερινός νομός αντιστοιχεί στα εδάφη
όπου εγκαταστάθηκαν καταρχάς οι Μακεδόνες. Η πρώτη πρωτεύουσα του
βασιλείου τους ήταν οι Αιγές, στη θέση της σημερινής
Βεργίνας.

Στους πρόποδες του Βερμίου είναι χτισμένη η
πρωτεύουσα του νομού, η Βέροια, με το ονομαστό της
ραβανί. Η άλλη μεγάλη πόλη του νομού είναι η ιστορική και αρχοντική
Νάουσα, που ζει κάθε χρόνο στο ρυθμό της Αποκριάς,
με τους Γενίτσαρους και τις Μπούλες να εντυπωσιάζουν τους
επισκέπτες.

Στη Νάουσα επικρατεί και τo έθιμο των
Καρτουτσίνων: το βράδυ των Χριστουγέννων, οι κάτοικοι ανάβουν
μεγάλες φωτιές σε όλες τις γειτονιές και γύρω από αυτές μικροί και
μεγάλοι πίνουν τσίπουρο και ψήνουν στα κάρβουνα τα χαρακτηριστικά
σπιτικά πικάντικα λουκάνικα της περιοχής, που φτιάχνονται με πράσο
και ολόκληρα κομμάτια χοιρινό κρέας.

Ο κάμπος και τα προϊόντα της
Νάουσας

Ο κάμπος της Νάουσας και τα γύρω ορεινά χωριά
παράγουν υπέροχα ροδάκινα, μήλα, αχλάδια, βερίκοκα και κεράσια, τα
οποία αξίζει να κουβαλήσετε στο σπίτι σας, αν βρεθείτε εκεί την
εποχή της συγκομιδής τους. Τα φρούτα μετατρέπονται σε υπέροχες
μαρμελάδες, κομπόστες, γλυκά του κουταλιού και χυμούς.

Τα μήλα καλλιεργούνται σε περιοχές με μεγάλο
υψόμετρο: Ιταλικά, Κουκούλι, Έξω Πρόδρομος, Μηλίτσα, Χώρας Νερά,
Μπλάνα, Λαζαράσκα, Αρκοχώρι και
Δαλαμάρι.

Η κερασοκαλλιέργεια απλώνεται κυρίως στα χωριά
μεταξύ της Νάουσας και της Έδεσσας: Ροδοχώρι, Γιαννακοχώρι και
Μαρίνα και λιγότερο στην Επισκοπή και στο Ριζό. Οι αποδοτικότερες
ποικιλίες είναι τα τραγανά Εδέσσης, μπιγκαρό μπουρλά και χάρντυ
τζάιντ. Στις αρχές του καλοκαιριού, όπου και να κοιτάξετε θα δείτε
κοφίνια γεμάτα τραγανά και μεγάλα κεράσια.

Τα ροδάκινα παράγονται πιο χαμηλά: Κουτίχα,
Φυτώριο, Ισβόρια, Ροδακινέα και Καραΐδα. Οι πιο αποδοτικές
καλλιέργειες είναι οι γιαρμάδες και τα νεκταρίνια.

Η καλλιέργεια της ροδακινιάς στην περιοχή έχει
παράδοση πολλών ετών. Η συστηματική φύτευση οπωρώνων ροδακινιάς
ξεκίνησε το 1927, ενώ η πρώτη ποικιλία που καλλιεργήθηκε ήταν η
Elberta.

Τα ροδάκινα Νάουσας έχουν ιδιαίτερα ποιοτικά
χαρακτηριστικά που οφείλονται στο μικροκλίμα του Βερμίου, στο
έδαφος, στο νερό και στην τεχνική της καλλιέργειας. Έχουν έντονο
κόκκινο χρώμα, ιδιαίτερη γεύση και υπέροχο άρωμα.

Μπάτζος

Το όνομά του σημαίνει στάνη ή τυρί που γίνεται
στη στάνη. Παρασκευαζόταν από πρόβειο γάλα ή μείγμα από πρόβειο και
κατσικίσιο, από τους νομάδες των βουνών για τις προσωπικές τους
ανάγκες. Είναι ένα τυρί ημίσκληρο, κατάλευκο, διάσπαρτο με
τρυπούλες και λίγο αλμυρό. Η ποιότητά του στις ορεινές περιοχές
είναι ανώτερη, λόγω της ανώτερης ποιότητας του ορεινού
γάλακτος.

Η παρασκευή του επιτρέπεται μόνο στη γεωγραφική
ζώνη της Θεσσαλίας (κεντρική Ελλάδα) και στη δυτική και κεντρική
Μακεδονία. Διατηρείται σκεπασμένο με άλμη και συνήθως κομμένο σε
τετράγωνα κομμάτια βάρους περίπου 1 κιλού. Η γεύση του είναι
στεγνή, μια και δεν είναι καθόλου λιπαρό, γι’ αυτό αν μείνει εκτός
άλμης στεγνώνει εντελώς. Αυτός είναι και ο λόγος που συνήθως δεν
καταναλώνεται ως επιτραπέζιο, αλλά γίνεται πολύ ωραίο σαγανάκι ή
ψητό στη σχάρα, μέσα σε μείγμα για πίτες με χορταρικό ή πάνω από
ζυμαρικά.

Μαζί με τις πιπεριές, αποτελεί το κύριο συστατικό
στο φημισμένο ναουσαίικο πιάτο μάτζα, ένα εκπληκτικό μείγμα
τηγανητής μελιτζάνας και κόκκινης πιπεριάς. Το τυρί είναι Π.Ο.Π.
από το 1996.

Νάουσα και κρασί

Είναι σχεδόν αδύνατο να σκεφτεί κανείς τη Νάουσα
χωρίς το γνωστό ερυθρό κρασί που παράγεται στην ομώνυμη ζώνη
ονομασίας προελεύσεως.

Ο ναουσαίικος αμπελώνας φημιζόταν από το 1700
για τα ερυθρά κρασιά του σε όλη την Ευρώπη. Τον 19οαι.,
όσοι περιηγητές ταξίδευαν μέχρι τη Μακεδονία εξυμνούσαν το περίφημο
«μαύρο και όξινο κρασί της Νάουσας».

Η περίοδος της φυλλοξήρας κατάφερε να αφανίσει
μέσα σε λίγα χρόνια τους παλιούς αμπελώνες. Έτσι, το 1965,
καταγράφονταν στην περιοχή της Νάουσας μόνο 500στρ. με αμπέλια.

Οι «Δρόμοι του Κρασιού» της Μακεδονίας
είναι ένα πρωτοποριακό τουριστικό πρόγραμμα στη διάρκεια του οποίου
ξεναγείστε στους χώρους παραγωγής του κρασιού και απολαμβάνετε
εδέσματα της τοπικής γαστρονομίας, ενώ παράλληλα γνωρίζετε τόπους
μεγάλου αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Στο νομό Ημαθίας υπάρχει μεγάλη οινοποιητική
παράδοση. Η Νάουσα, το Γιαννακοχώρι, ο Στενήμαχος, η Νέα Στράντζα,
η Επισκοπή αποτελούν σταθμούς για μία διαδρομή στην οποία
κυριαρχούν μεγάλοι αμπελώνες και παραδοσιακές οινοποιητικές
μονάδες.

Τα χαρακτηριστικά του Ξινόμαυρου

Ο αλκοολικός βαθμός πρέπει να ξεπερνά το 11,5%.
Το χρώμα του είναι βαθύ κόκκινο. Τα αρώματα που αναγνωρίζει κανείς
είναι συγκεκριμένα και ξινά (παραπέμπουν στο όνομα της ποικιλίας):
ντομάτα, δαμάσκηνο, πιπεριά, ξινά κόκκινα φρούτα του δάσους, κυδώνι
γλυκό και άλλα. Όταν τo κρασί έχει παραμείνει για αρκετό χρόνο σε
καλής ποιότητας δρύινα βαρέλια, αποπνέει ζεστά αρώματα
μπαχαρικών.

Η Νάουσα στο στόμα είναι τανική (τανίνη λέγεται η
φυτική ουσία που βρίσκεται στο φλοιό των σταφυλιών και δίνει τη
στυφάδα στο κρασί), έχει αρκετά υψηλή οξύτητα και είναι γενικά ένα
κρασί που αξιοποιείται με τη συνοδεία φαγητού.

Ταιριάζει με τα διάφορα μαγειρευτά κρέατα της
τοπικής κουζίνας, το χοιρινό με τα κυδώνια, τα κυνήγια (λαγός κ.ά.)
και κλασικές συνταγές με σάλτσα κρασιού ή ντομάτας. Ταιριάζει
αρμονικά με τις γήινες γεύσεις των οσπρίων (γίγαντες πλακί, ρεβίθια
σούπα), τις πλούσιες πίτες της περιοχής -πρασόπιτα, τυρόπιτα,
κολοκυθόπιτα- καθώς και το λευκό τυρί της Δυτικής Μακεδονίας, τον
μπάντζο (σαγανάκι ή μέσα σε διάφορα φαγητά).

Γεύσεις και τοπικά προϊόντα

Τα αρωματικά κρασιά της Νάουσας και των άλλων
περιοχών της Ημαθίας βρίσκουν τον τέλειο σύντροφο τους σε πολλά
πιάτα της πλούσιας τοπικής γαστρονομίας: χασάπικο, χοιρινό με
σέλινο ή πράσο, τηγανιά, νταβάς με κρεμμυδούλια, σαρμάδες, κεφτέδες
(στην τοπική διάλεκτο: μπουμπάρια), κυνήγι από τα δάση του Βερμίου,
παραδοσιακές πίτες με πράσο, τυρί και χόρια, μπάτζος, φασουλονιαβάς
κ.ά.

Δοκιμάστε επίσης κουκούλια, τηγανισμένα
γιουβαρλάκια χωρίς ρύζι που γίνονται μετά μια ιδιαίτερη σούπα,
γκαβόψαρα, μελιτζάνες αφυδατωμένες και αλατισμένες που όταν
τηγανιστούν μοιάζουν με ψαράκια χωρίς μάτι, και γκαργκαλιάνο, ένα
είδος σιροπιασμένου σαραγλί γεμιστού με σουσάμι.

Ραβανί Βέροιας και κόρες
Νάουσας

 Το ραβανί της Βέροιας είναι ξακουστό σε όλη
την Ελλάδα για τη νοστιμιά του. Στη Νάουσα, από το μαύρο μούστο του
Ξινόμαυρου σταφυλιού παρασκευάζουν ένα γλυκό που το ονομάζουν κόρες
στο μέλι. Πρόκειται για κομμάτια γλυκοκολοκύθας βρασμένα στο
πετιμέζι τα οποία συνήθως σερβίρουν πάνω σε μια κατακίτρινη
καλαμποκίσια μπομπότα.

Η πίτα της Νάουσας

Η παρασκευή της βασίζεται στο σχεδιασμό των
φύλλων του Ήλιου των Μακεδόνων βασιλέων. Πάνω στο σχέδιο αυτό
ζυμώνεται η ζύμη και τo αποτέλεσμα είναι μια πολύ τριφτή πίτα που
λιώνει στο στόμα. Η ανεπανάληπτη γεύση της οφείλεται κυρίως στην
τέχνη του φύλλου και κατά δεύτερον στη γέμιση, που συνήθως είναι
πράσο ή κολοκύθι ή τυρί ή κιμάς.

Διαβάστε ακόμα!

Top
hacklink al izmir escort hack forum instagram takipçi kasma türkçe adult oyunlarxhamsterdenizli escortlive sex camsfxprobrazzers pornogrup pornokartal escortankara escort