Η ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΗΣ ΤΖΙΑ

Η ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΗΣ ΤΖΙΑ:  ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ   –  ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ

Η Τζιά ή Κέα, νησί σε χαρακτηριστικό
σχήμα αμυγδάλου. Ενα από τα μεγαλύτερα Κυκλαδονήσια στο
βορειοδυτικό άκρο του νησιώτικου συμπλέγματος υψώνεται, μπροστά στο
μεγάλο, θαλάσσιο ρεύμα του Κάβο Ντόρο. Βράχια από σχιστόλιθο,
έδαφος ορεινό. Η ακτογραμμή της, βραχώδης με ορμίσκους γραφικούς
και επιθετικά ακρωτήρια.

Έδαφος γόνιμο με αμυγδαλιές και εσπεριδοειδη.
Ε
νδημικά βότανα και φυτά. Παλιά, καλλιεργούνταν κριθάρια και
μαύρο ξακουστό κρασί, το μαυρούδι. Σήμερα βόσκουν
ελεύθερα αγελάδες, αμνόριφα και χοίροι.

Τυριά πεντανόστιμα, το ξυνό,
το χλωρό, η μυζήθρα και
η κοπανιστή από αιγοπρόβειο γάλα πήζουν
υπομονετικά. Το τζιώτικο μέλι είναι θαυμάσιο.
Παντρεύεται με το σουσάμι και πλάθεται σε
νόστιμα παστέλια. Οι χοίροι θυσιάζονται
τελετουργικά, τέλος Νοέμβρη, για να δώσουν τροφή για όλο το
χειμώνα. Λοκάνικα, λόζες, πασπαλάδες αποθηκεύονται
για κατανάλωση με συνοδεία κρασιού.

Στις κατσαρόλες σιγοβράζει το τζιώτικο μαϊλντί,
λαδερό κοκκινιστό με μελιτζάνες, σκορδάκι, πατάτες και μυριστικά.
Τον μεγάλο κέφαλο τον βράζουν, τον ξεκοκαλίζουν
και το νόστιμο ζουμάκι του με τα ψαχνά του ψαριού, δαφνόφυλλα,
χοντρό πιπέρι, λεμόνι και ξίδι, το κάνουνε
διάφανη πηχτή.

Γευτείτε όλες τις  Τζιώτικές παλιές συνταγές.

Στα πανηγύρια, τσαμπούνες συνοδεύουν τον
ερωτικό, σεβνταλίδικο τζιώτικο μπάλλο, που
χορεύεται αγκαλιαστά, σε αντίθεση με
τον αντικριστό των νότιων Κυκλάδων. Για να γλυκαθούν φτιάχνουν
ηδυπαθή παστέλια από ντόπιο μέλι σε μυρωδάτα
λεμονόφυλλα.

 

Top