ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ

ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ: 45 «ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ» ΣΕ ΦΟΝΤΟ
ΠΡΑΣΙΝΟ

Πετρόχτιστα χωριά, αρμονικά τοποθετημένα ανάμεσα στα
δάση, στολίζουν τις πλαγιές των βουνών και ταξιδεύουν τον επισκέπτη
σε έναν απλό και ατόφιο τρόπο ζωής
.

Η περιοχή της Ορεινής Ναυπακτίας είναι ένας συναρπαστικός
προορισμός με πανέμορφες διαδρομές μέσα από μονοπάτια ή χωμάτινους
δρόμους. Περισσότερα από 45 χωριά, κρύβονται ανάμεσα σε ατέλειωτα
δάση από έλατα, καρυδιές και καστανιές.

Η καρδιά της Ορεινής Ναυπακτίας χτυπά στην Άνω
Χώρα.
Η Μεγάλη Λομποτινά, όπως ονομαζόταν παλαιότερα,
είναι τα πιο ανεπτυγμένο χωριό της περιοχής. Χτισμένη αμφιθεατρικά
σε μια πλαγιά των Βαρδουσίων, σε υψόμετρο 1.050μ., είναι ένα από τα
πιο ορεινά χωριά της Ελλάδας. Το πλακόστρωτο κέντρο της με την
αγορά και τον μητροπολιτικό ναό της Αγίας παρασκευής με τα δύο
καμπαναριά ατενίζει τις απέναντι βουνοκορφές. Τα πέτρινα σπίτια με
τις κόκκινες κεραμοσκεπές ξεπροβάλλουν μέσα από το πυκνό δάσος. Τα
πετρόχτιστα σοκάκια ανηφορίζουν και κατηφορίζουν απότομα, ενώνοντας
τις γειτονιές του χωριού.

Δίπλα από την πλατεία θα δείτε τον θρυλικό Καρνάβαλο, το
λεωφορειάκι που έκανε μέχρι το 1983 το δρομολόγιο Ναύπακτος – Άνω
Χώρα – Κάτω Χώρα και σήμερα δεσπόζει καλοσυντηρημένο στο κέντρο του
χωριού. Στον ίδιο χώρο φιλοξενείται μια μικρή έκθεση φωτογραφίας
παλαιών λεωφορείων.

Πέτρινες βρύσες, ρυάκια που αντηχούν το κελάρυσμα του νερού,
παρτέρια με λουλούδια και καμινάδες που μοσχοβολούν ξύλο το οποίο
καίγεται συμπληρώνουν ειδυλλιακά τη χειμερινή εικόνα του
χωριού.

Ένας ασφάλτινος δρόμος συνδέει την Άνω Χώρα με την Κάτω
Χώρα
-ή Μικρή Λαμποτινά, όπως είναι το παλαιότερο όνομά
της- «κλεισμένη» από βουνά και πνιγμένη στο πράσινο και
στα τρεχούμενα νερά.

Από την Άνω Χώρα, οδηγώντας μέσα σε έναν πανέμορφο δρόμο που
μπαίνει μέσα στο δάσος και ύστερα από 13χλμ., φτάνετε στην
Αμπελακιώτισσα, που βρίσκεται στα 900μ. υψόμετρο.
Ένα από τα αρχαιότερα χωριά της Ορεινής Ναυπακτίας, με θέα στους
επιβλητικούς ορεινούς όγκους της Τσεκούρας και της Παναγιάς, με
τους άγριους βράχους και τις βαθιές ρεματιές. Το παλιό όνομά της,
Κοζίτσα, σήμαινε στα σλάβικα «γιδότοπος». Το νέο όνομά της
το οφείλει στη Μονή της Παναγίας της Αμπελακιώτισσας και τη
θαυματουργή εικόνα που χάθηκε από τα Αμπελάκια της Θεσσαλίας και
βρέθηκε το 1455 κρεμασμένη στη βελανιδιά πίσω από το Ιερό του ναού.
Άλλα κειμήλια είναι το δεξί χέρι του Αγίου Πολυκάρπου και ο
Επιτάφιος του 1753 από Πολίτισσα κεντήστρα.

Από τα χωριά που κερδίζουν την προσοχή είναι ο μικρός οικισμός
της Ελατούς. Το αυθεντικό αυτό χωριουδάκι είναι
αγκαλιασμένο από το ελατόδασος. Πέτρινα σπιτάκια, λιθόκτιστα
καλντερίμια και παλιές ξερολιθιές καλυμμένες από πυκνή βλάστηση,
προσφέρεται για όμορφες χειμερινές βόλτες. Το επόμενο χωριό είναι η
Τερψιθέα, με τα αμφιθεατρικά χτισμένα πέτρινα
σπίτια που βλέπουν από το υψόμετρο των 800μ. τις γύρω βουνοκορφές
σε μια θέα που φτάνει μέχρι το Παναχαϊκό όρος της Πελοποννήσου και
τον Κορινθιακό κόλπο.

Στην είσοδο του χωριού θα κάνετε μια στάση στην πέτρινη βρύση
πάλι στο ρέμα που σχηματίζει έναν μικρό καταρράκτη και θα δείτε ένα
πέτρινο γεφυράκι κάτω από έναν γιγάντιο πλάτανο. Στην Τερψιθέα
υπάρχει και Λαογραφικό Μουσείο, το οποίο φιλοξενεί ενδιαφέρουσες
συλλογές εκκλησιαστικών αντικειμένων, γεωργικών εργαλείων και
αντικειμένων καθημερινής χρήσης.

Ο Πλάτανος ένα περιποιημένο κεφαλοχώρι με ωραία
δίπατα σπίτια, την όμορφη πλατεία με την εκκλησία του Αγίου
Νικολάου. Η περιοχή είναι ιδανική για πεζοπορία. Τα μονοπάτια που
συνέδεαν τα χωριά είναι ακόμη προσπελάσιμα και διασχίζουν
καταπράσινα δάση οξιάς, ελάτου, κέδρου και καστανιάς, πλάι σε
τρεχούμενα νερά, ρεματιές και ξωκλήσια. Αν δεν είστε λάτρης της
πεζοπορίας, μπορείτε οδηγώντας να ανακαλύψετε εξίσου μαγευτικά
τοπία.

Στα ταβερνάκια της περιοχής θα απολαύσετε εξαιρετικό φαγητό με
τοπικά προϊόντα: ντόπια κρεατικά, λαχανόπιτες, μαγειρευτά όπως
τράγος με φασολάκια, ζυγούρι κοκκινιστό με χυλοπίτες, άφθονο κυνήγι
και μπόλικα κάστανα σε όλες τους τις εκδοχές, από ψητά έως γλυκό
του κουταλιού.

Σημαντικός πόλος έλξης, τα χωριά, χτισμένα στη σκιά των ψηλών
και περήφανων βουνών, αποτελούν ένα από τα ομορφότερα κομμάτια της
Ελλάδας και αποκαλύπτουν θαυμάσια τοπία με άγρια φαράγγια και
ποτάμια.

Μπορείτε να οργανώσετε τις εκδρομές σας με βάση κάποιο
ξενώνα στα ορεινά χωριά της περιοχής ή να επιλέξετε την
Ναύπακτο.
Όποια κι αν είναι η έδρα σας οι επιλογές είναι
πολλές και οι κατευθύνσεις για τις εξερευνήσεις σας ατελείωτες.

Βγαίνοντας από τη Ναύπακτο, ακολουθούμε τον δρόμο προς Λιδορίκι.
Αφού περάσετε την τσιμεντένια θολωτή γέφυρα του Μόρνου, οδηγείστε
προς το Χάνι της Ρέρεσι. Συνεχίζετε στον δρόμο Ναυπάκτου –
Λιδορικίου και στρίβετε αριστερά στην πινακίδα «Κροκύλειο –
Ζοριάνος – Αλποχώρι».

Πρώτη στάση το Κροκύλειο, το χωριό όπου γεννήθηκε ο ήρωας της
Ελληνικής Επανάστασης στρατηγός Μακρυγιάννης. Γαλήνιο και
ατμοσφαιρικό, τις χειμωνιάτικες μέρες, καθώς τα αναμμένα τζάκια
καπνίζουν τον συννεφιασμένο ουρανό, προτείνεται ένας απολαυστικός
καφές στο καφενεδάκι της πλατείας πριν μπείτε στο αυτοκίνητο για
τον επόμενο προορισμό.

Το πανέμορφο Αλποχώρι βρίσκεται χτισμένο σε
υψόμετρο 990μ. στο Ξεροβούνι των Βαρδουσίων, ανάμεσα σε βαθιές
ρεματιές και πυκνά δάση από βαλανιδιές και έλατα.

Μια στάση στην πλατεία με τον τεράστιο πλάτανο και τα νερά που
τρέχουν από τις πηγές των βουνών αναπτερώνει τις δυνάμεις και δίνει
την απαραίτητη ενέργεια για την εκπληκτική διαδρομή προς το
Φτερούσι. Προορισμός είναι το ξωκλήσι του προφήτη Ηλία, από όπου η
θέα προς το Παναχαϊκό, τον πατραϊκό κόλπο και τη γέφυρα Ρίου –
Αντιρρίου είναι μοναδική. Οι πιο γενναίοι, αντί του δρόμου, μπορούν
να φτάσουν στο ίδιο σημείο από το μονοπάτι μέσω του δάσους της
πλαγιάς. Μία πιο βατή διαδρομή είναι αυτή που οδηγεί στο Μάη-Ρέμα,
ένα πανέμορφο σημείο με τρεχούμενα νερά και πλατάνια. Όσοι
επιθυμούν να μείνουν στο Αλποχώρι υπάρχει ξενώνας.

Βορειότερα, βρίσκεται το καπετανοχώρι της Δωρίδας και γενέτειρα
του Αθανασίου Διάκου, η Αρτοτίνα. Από την πλατεία
του χωριού, όπου έχει στηθεί η προτομή του Αθ. Διάκου, η θέα προς
τα χιονοσκέπαστα Βαρδούσια, είναι μοναδική. Το αρχοντικό του
Σαφάκα, η εκκλησία του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου και το κελί όπου
μόνασε ο Διάκος αποτελούν τα πιο σημαντικά αξιοθεάτα, ενώ στα
ανατολικά υπάρχουν λείψανα αρχαίου οικισμού.

Τέλος, αξίζει μια στάση στο δροσόλουστο κεφαλοχώρι
Πενταγιοί. Είναι ο τόπος καταγωγής της Μαρίας
Πενταγιώτισσας και στο τοπικό μουσείο θα φρεσκάρετε την ιστορία και
τον θρύλο της. Θα επισκεφθείτε το Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών, με το
θαυμάσιο τέμπλο του ή αν είστε λάτρεις της ορειβασίας, της
αναρρίχησης και της ορεινής περιπλάνησης, επιλέξτε τον ως βάση για
τις εξορμήσεις στο αναρριχητικό κέντρο Συκιάς αλλά και τη γραφική
λίμνη του Μόρνου.

Top