TA ΚΡΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ

Η καταστροφική φιλοξήρα που έπληξε το νησί στο τέλος του
19ου αιώνα είχε σαν αποτέλεσμα τον σημαντικό περιορισμό
της αμπελοκαλλιέργειας στη Λέσβο. Σήμερα οι σημαντικότεροι
αμπελώνες βρίσκονται στον Καρυώνα Σκοπέλου Γέρας, στην  ορεινή
περιοχή Μεγαλοχωρίου Πλωμαρίου, στην πεδιάδα της Καλλονής και σε
όλο το δυτικό ηφαιστειογενές τμήμα του νησιού. Τα τελευταία χρόνια
γίνονται κάποιες προσπάθειες για κρασιά υψηλής ποιότητας με
ιδιαίτερο χαρακτήρα.

 

ΧΙΔΗΡΙΩΤΙΚΟ Η ΚΑΛΛΟΝΙΑΤΙΚΟ  

Τοπική ερυθρή ποικιλία. Τη συναντάμε στα ηφαιστειογενή εδάφη της
δυτικής Λέσβου με επίκεντρο το χωριό Χύδηρα και, όπως δηλώνει το
δεύτερο όνομά της, στην ευρύτερη περιοχή της Καλλονής. Έχει πυκνό
τσαμπί με μεγάλη ροζ ράγα. Τα κρασιά της ποικιλίας χαρακτηρίζονται
από αρώματα τριαντάφυλλου, φρούτα του δάσους, κανέλλα, ενώ υπάρχει
έντονη παρουσία ορυκτότητας λόγω του ηφαιστειογενούς εδάφους,
γεγονός που τους χαρίζει, μακρά επίγευση. Η συγκεκριμένη ποικιλία
οινοποιείται στο νησί και ως λευκό κρασί με εξαιρετικά
αποτελέσματα. 

 


ΦΩΚΙΑΝΟ

Ερυθρή ποικιλία που παράγει οινοποιήσιμα και επιτραπέζια
σταφύλια, τη συναντάμε σε αιγαιοπελαγίτικα αμπελοτόπια και χαρίζει
κόκκινα ξηρά αλλά και γλυκά κρασιά. Στη Λέσβο και σε πολλές
περιοχές της ανατολικής μεσογείου χρησιμοποιείται η ονομασία Ρικαρά
ή Ερί καράς που σημαίνει μαύρο δαμάσκηνο. Οι μαύρες μεγάλες ράγες
στο πυκνό τσαμπί της έδωσαν το δεύτερο όνομά της. 

 

ΜΑΝΔΗΛΑΡΙΑ

Στο νησί τη συναντάμε και με τα ονόματα Γκντούρα ή Βάψα. Στους
ανεμοδαρμένους και ηλιοκαμένους αμπελώνες αυτού του νησιού αποκτά
χαρακτηριστικά πέρα από τα συνηθισμένα: βαθύ σκούρο χρώμα, αρώματα
υπερώριμων φρούτων, ζωικά αρώματα και μέτριο σώμα, με ατίθασες,
στιβαρές ταννίνες. Συνήθως συνδυάζεται με άλλες ποικιλίες, δίνει
εξαιρετικά αποτελέσματα. Στη Λέσβο, οινοποιείται μαζί με Φωκιανό
και Syrah σ’έναν εξαιρετικό κρασί, περασμένο έξι μήνες από βαρέλι,
με ισχυρή ταυτότητα, μακρά επίγευση και έντονα αρώματα.  

 

ΜΟΣΧΑΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ & ΜΟΣΧΑΤΟ
ΑΣΠΡΟ 

Το Μοσχάτο Αλεξανδρείας αν και φυτεύτηκε στην Ελλάδα μόλις στις
αρχές του 20ου αιώνα, η αγάπη του για τη ζέστη το
βοήθησε να εγκλιματιστεί τέλεια στη χώρα μας και να δώσει τα
λαμπρότερα αποτελέσματα του σε αμπελώνες του Βορειοανατολικού
Αιγαίου. Τα ηφαιστειογενή εδάφη της Δυτικής Λέσβου αναδεικνύουν τα
βασικά χαρακτηριστικά της ποικιλίας: διακριτικά αρώματα, νότες
βερίκοκου και μέντας και σχετικά πλούσιο σώμα.   

Το Μοσχάτο άσπρο, σημαντική ποικιλία της Ανατολικής Μεσογείου
είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Οι αµπελογραφικοί και
γλευκογραφικοί χαρακτήρες της ποικιλίας μοιάζουν µε την ποικιλία
«µελισσέα» της ελληνικής αρχαιότητας και της
«apiana» των ρωμαϊκών χρόνων, που αναφέρει ο Πλίνιος. Οι
επικλινείς ορεινοί αμπελώνες και το αιγαιοπελαγίτικο κλίμα της
Λέσβου ευθύνονται για τα αποτελέσματα της καλλιέργειά της στο
νησί.   

Σε μικρότερες ποσότητες καλλιεργούνται στο νησί οι οινοποιήσιμες
ποικιλίες Αθύρι, Ασύρτικο και Μπεγλέρι.  

Δύο σύγχρονα οινοποιεία που λειτουργούν στο νησί με κρασιά
υψηλής ποιότητας και ιδιαίτερου χαρακτήρα. Τα δύο επισκέψιμα
οινοποιεία, το ένα λίγο έξω από την πόλη της Μυτιλήνης και το
δεύτερο στην ηφαιστειογενή περιοχή της δυτικής Λέσβου, το οποίο
παράγει   βιολογικό κρασί, έχουν ανοιχτές τις πόρτες τους για
να περιηγηθούν οι φίλοι του κρασιού στους αμπελώνες, στα δροσερά
κελάρια και στα μυστικά της γευσιγνωσίας. Από τις αρχές του 2011 ο
αμπελώνας της Λέσβου παράγει τους οίνους ΠΓΕ Λέσβος.

Top