ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ

Βαρκελώνη  ταξίδι  οδηγός  εκδρομές  αξιοθέατα  πληροφορίες

Μία πόλη που συνδυάζει τα πάντα: Παράδοση και πρωτοπορία, βουνό και θάλασσα, κλασική αρχιτεκτονική, αλλά και απόλυτα μοντέρνα, μέσα από τα έργα του Αντόνιο Γκαούντι, του πρωτοπόρου δημιουργού.

Η καταλανική πρωτεύουσα δεν έχει μόνο Γκαουντί και Νταλί. Πίσω από το παρελθόν, κρύβει ένα ζωντανό, πολύχρωμο και γευστικό παρόν.

Η σύγχρονη πρωτεύουσα της Καταλονίας σφύζει από ζωντάνια και παλμό από το πρωί έως …το άλλο πρωί.

Η πόλη των αντιθέσεων, των γεύσεων και του γλεντιού, η Βαρκελώνη είναι η δεύτερη πιο μεγάλη πόλη της Ισπανίας μετά τη Μαδρίτη. Η Βαρκελώνη βρίσκεται στα βόρεια της Ισπανίας και είναι πρωτεύουσα της επαρχίας της Καταλονίας. Σημαντικό λιμάνι και εμπορικό κέντρο, η πόλη έχει σήμερα 1.500.000 κατοίκους.

Από τους άνετους δρόμους της με τις δεντροφυτεμένες νησίδες, τους πεζόδρομους με τα γραφικά καφέ, τις πολυκατοικίες με τις γήινες αποχρώσεις δίπλα στα κτίρια του μοντερνισμού, τα στενά μεσαιωνικά δρομάκια της Γοτθικής συνοικίας γύρω από τον Καθεδρικό ναό, ως το λιμάνι και τη γραφική Μπαρτσελόνα, αυτή η πόλη έχει έναν ξεχωριστό τρόπο να σε μαγεύει.

Στη Βαρκελώνη η βασική γλώσσα είναι τα καταλανικά. Αυτό γίνεται κατανοητό με το που θα προσγειωθείτε στο αεροδρόμιο El Prat – εκεί όλες οι επιγραφές είναι γραμμένες πρώτα σε αυτή τη διάλεκτο ύστερα στην επίσημη γλώσσα της Ισπανίας, τα καστιγιάνικα. Οι κάτοικοι της Βαρκελώνης θέλουν να ξεχωρίζουν με κάθε τρόπο και αυτό φαίνεται από τις πρώτες στιγμές.

Οι Καταλανοί είναι υπερήφανοι – και δικαίως – για την πολιτισμική τους κληρονομιά. Από πολλούς, θεωρούνται αφιλόξενοι ή σνόμπ, καθώς επιμένουν να μιλούν τη δική τους γλώσσα, τα «καταλάν», που μοιάζουν με μείξη γαλλικών και ισπανικών. Ενώ, όμως, στους συμπατριώτες τους αρνούνται να μιλήσουν τα «καταλάν», την επίσημη γλώσσα της Ισπανίας. Όταν κάποιος ξένος διαμαρτυρηθεί ότι δεν μιλούν ξένες γλώσσες, αυτοί απαντούν – γελώντας, ότι μιλούν και «καταλάν».

Η Βαρκελώνη, όπως συμβαίνει σχεδόν με κάθε συμπρωτεύουσα, αγωνίζεται συνεχώς να αποδείξει την ανωτερότητά της απέναντι στη Μαδρίτη.

Εδώ τα πάντα κινούνται πιο ράθυμα, πιο χαλαρά. Δημιουργείται η εντύπωση πως ο κόσμος δεν βιάζεται και πως τις δουλειές που έχει να κάνει απλώς κάποια στιγμή θα τις κάνει. Αυτός ο τρόπος ζωής παρασύρει και τον επισκέπτη. Η Βαρκελώνη, όμως, δεν ήταν πάντα έτσι. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1992 τη μεταμόρφωσαν σε μια πόλη μοντέρνα, με πολλά μουσεία, καθαρούς δρόμους, μεγάλα πεζοδρόμια, ποδηλατόδρομους αμέτρητες τουριστικές ατραξιόν.

Η ΡΑΜΠΛΑ

Όλοι οι δρόμοι της Βαρκελώνης οδηγούν στην Plaҫa de Catalunya, την κεντρική πλατεία – έμβλημα της πόλης.

Η καρδιά αυτής της πόλης χτυπά εδώ. “La Rambla” ή “Las Ramblas” ονομάζεται ο δρόμος-πλατεία που ξεκινά από την Πλάθα ντε Καταλούνια (Plaça de Catalunya), το νευραλγικό κέντρο της Βαρκελώνης και φθάνει ως το λιμάνι (1,5χλμ.) με το άγαλμα του Χριστόφορου Κολόμβου που δεσπόζει πάνω στο πανύψηλο παρατηρητήριό του.

Η Ράμπλα, ο πιο πολυπερπατημένος δρόμος της πρωτεύουσας της Καταλανίας, μένει ξύπνια όλο το 24ωρο και στέκεται ανάμεσα στις δύο κεντρικές γειτονιές της Βαρκελώνης – στην underground Raval από τα δεξιά, που είναι γεμάτη μικρομάγαζα, αραβικές μυρωδιές και hip μπαράκια και στη γοτθική, στο Barri Gôtic, προς τα αριστερά, που είναι γεμάτη με εστιατόρια, tapas bars και πολλές μικρές πλατείες.

Η λέξη rambla έχει τις ρίζες της στην αραβική ramia, που σημαίνει «κοίτη του ποταμού». Στη θέση αυτή, παλιά, υπήρχε ένα ποτάμι. Σήμερα, σε αυτό το δρόμο σμίγουν όλα τα κοινωνικά και πολιτισμικά ρεύματα αυτής της πόλης.

Περπατώντας μπορεί κανείς να χαζέψει τους πάγκους με τα πολύχρωμα λουλούδια και τα πουλιά, τις κάθε λογής υπαίθριες εκδηλώσεις, τις μικρές μπάντες, τους ανθρώπους-αγάλματα, τους ταχυδακτυλουργούς ή που καταπίνουν μαχαίρια, σπαθιά ή και φλόγες ακόμη. Ζωγράφοι, μουσικοί, χορευτές, αλλά και μικροαπατεώνες, πολλοί τουρίστες, αλλά και Καταλανοί που πάνε στις δουλειές τους, ανακατεύονται γλυκά σε αυτό το «δρόμο των θαυμάτων», που σφύζει από ζωντάνια και ένταση κάθε στιγμή της ημέρας, όλο το χρόνο.

Στη γοτθική συνοικία βρίσκεται το Μουσείο του Πικάσσο, που φιλοξενεί τις περισσότερες από τις δημιουργίες του Ισπανού ζωγράφου.

Προς το τέλος της Rambla, πλησιάζοντας στο μνημείο του Κολόμβου, στα δεξιά, βρίσκεται η Barri Xinnes, η κινεζική συνοικία. Εδώ βρίσκονται πολλά δείγματα μοντερνισμού, όπως και τα πιο ενημερωμένα δισκοπωλεία της πόλης. Πρόκειται για την πιο «κακόφημη» συνοικία της όλης, αλλά και την πιο αγαπημένη του Λόρκα, του Ζενέ και άλλων διανοουμένων. Στην αρχή της Rambla Monument a Colón, στην Plaça Portal de la Pau, υψώνεται ακριβώς μπροστά στη θάλασσα. Το μνημείο αυτό χτίστηκε προς τιμήν του Γενοβέζου θαλασσοπόρου Χριστόφορου Κολόμβου από τον Γκαϊετά Μπουίγκας Μουνραβά (1880), σε ανάμνηση της υποδοχής των βασιλέων προς τιμήν του. Το άγαλμα λένε ότι δείχνει προς την Αμερική, ενώ πολλοί πιστεύουν ότι δείχνει προς τη Μεσόγειο, την πηγή πλούτου της πόλης.

Λίγο μετά την Born, τη hip συνοικία της, εκεί όπου μένουν οι καλλιτέχνες και οι μποέμ τύποι της πόλης, υπάρχει το πάρκο της Ciutadella. Εκεί, μέσα στην πλούσια βλάστηση, στο πράσινο και στα χωμάτινα δρομάκια που ενώνονται μεταξύ τους, βρίσκονται κάποια από τα από διάσημα αγάλματα που θα συναντήσετε στη Βαρκελώνη. Το φυσικού μεγέθους μαμούθ και το επίχρυσο άγαλμα του στρατηγού, που απελευθέρωσε τη Βαρκελώνη από την εξουσία της Καστίλης το 1870, Cascade Prim, πάνω στο άλογο είναι αυτά που κλέβουν την παράσταση και τραβούν αμέσως το μάτι.

ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ

Συνεχίζοντας το δρόμο μας, φθάνουμε τελικά στο λιμάνι.

Η μεγαλύτερη αλλαγή που έφεραν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, ήταν η εντυπωσιακή ανακατασκευή του λιμανιού της πόλης. Ένα άσχημο, βιομηχανικό και παρατημένο λιμάνι μετατράπηκε σε ένα από τα πιο σύγχρονα. Η μαρίνα με τα πολλά σκάφη, το κτίριο του Μουσείου Καταλανικής Ιστορίας, το ενυδρείο που είναι ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, η αμμουδερή παραλία και τα πολλά εστιατόρια που πουλούν φρέσκο ψάρι, θαλασσινά και παέγια κάνουν την Μπαρτσελονέτα, να είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό λιμάνι.

Η μεσογειακή ομορφιά είναι φανερή σε όλο της το μεγαλείο, σε αυτή την περιοχή που λαμβάνουν χώρα διάφορα δρώμενα.

Αυτοσχέδιες θεατρικές παραστάσεις, υπαίθριες συναυλίες, καντίνες που πουλούν το πιο νόστιμο street food και ποδόσφαιρο στην άμμο.

Λίγο μετά την Barceloneta βρίσκεται η Vila Olimpica, αυτό το τμήμα της Βαρκελώνης που δημιουργήθηκε για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων του 1992, στη θέση μιας εργατικής συνοικίας. Με αυτή την αφορμή αναμορφώθηκε και ολόκληρη η περιοχή του λιμανιού. Άλλαξε συνολικά την εικόνα της πόλης.

Από την Barceloneta μπορείτε να πάρετε το τελεφερίκ για να θαυμάσετε την πόλη από ψηλά και να επισκεφθείτε το λόγο Montjuik. Εκεί βρίσκεται το Ίδρυμα Joan Miro, που στεγάζει μία από τις πλήρεις συλλογές έργων του, καθώς και το Pueblo Espagnol, ένα στημένο χωριό με αντιπροσωπευτικά κτίσματα ισπανικής αρχιτεκτονικής, που δημιουργήθηκε κατά την Έκθεση του 1929. Ευκαιρία να επισκεφτείτε το Εθνικό και Αρχαιολογικό Μουσείο, το Μουσείο Καταλανικής Τέχνης, που στεγάζεται στο Palau Nacional και το παλάτι του Αλφόνσο ΧΙΙΙ.

Το σημερινό θέλγητρο αυτής της πόλης δεν είναι μόνο οι δημιουργίες των Νταλί, Πικάσσο, Μιρό και Γκαουντί, που βρίσκονται παντού και βελτίωσαν κατά πολύ την αισθητική της, αλλά και η ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, η Μπαρτσελόνα. Όλα αυτά μαζεύουν κάθε Κυριακή 100.000 κόσμο στο «Κάμπ Νου» και πολλούς «ποδοσφαιρικούς» τουρίστες στο γήπεδο. Αυτή η ομάδα – όνειρο είναι σημαντικό κομμάτι της πόλης. Βαρκελώνη χωρίς ποδόσφαιρο δεν υπάρχει.

ΔΙΑΜΟΝΗ

Η περιοχή Eixample είναι η ιδανική για διαμονή στη Βαρκελώνη. Έχει πολλά και ωραία διαμερίσματα που ενοικιάζονται για ολιγοήμερη διαμονή και αρκετά καλά ξενοδοχεία. Απέχει μόλις μία στάση με το μετρό από την Plaҫa de Katalunya και η περιοχή είναι γεμάτη μεγάλες πλατείες, τεράστια πεζοδρόμια ιδανικά για περπάτημα και αρκετό πράσινο. Εκεί βρίσκεται και ο εμπορικότερος ίσως δρόμος της Βαρκελώνης, η Passeig de Gràcia. Mάλιστα, πάνω σε αυτόν τον δρόμο δεσπόζει η Pedrera,, μία από τις πιο διάσημες αρχιτεκτονικές δημιουργίες του Γκαουντί, γύρω από πανέμορφα κτίρια περασμένων αιώνων.

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝΙΟ ΓΚΑΟΥΝΤΙ

Σε όλη την πόλη θα δείτε πρωτοποριακά κτίσματα Ισπανών αρχιτεκτόνων.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα έργα του διάσημου Αντόνιο Γκαουντί με την απρόβλεπτη εμφάνιση που ανατρέπει την καθιερωμένη αισθητική των δημόσιων κτιρίων.

Οι δημιουργίες του Αντόνιο Γκαουντί (1852-1926) έχουν δώσει αναμφισβήτητα, το δικό τους χρώμα στη Βαρκελώνη. Οραματιστής και πρωτοστάτης του μοντερνισμού, θεωρήθηκε ως ένας από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες όλων των εποχών. Τα έργα του με τις εκπληκτικές διαστάσεις, τη σημασία στις λεπτομέρειες και στα χρώματα, άνοιξαν καινούργιους δρόμους στην αρχιτεκτονική.

Κορυφαίο του έργο, η Sagrada Familia (Σαγράδα Φαμίλια = Αγία Οικογένεια), η οποία άρχισε να κατασκευάζεται το 1880 και θέλει 50-70 χρόνια ακόμη για να ολοκληρωθεί. Η πρόσοψη των Παθών κατασκευάστηκε το 1986, από τον γλύπτη Ζουζέπ Μαρία Σουβιράκς. Στην κρύπτη όπου αναπαύεται ο Γκαουντί, εκτίθενται σχέδια, μακέτες, σκίτσα και φωτογραφίες από τις διάφορες φάσεις κατασκευής.

Parc Güell: Η πιο διάσημη από τις παραγγελίες που έκανε ο Εουσέβι Γκουέλ στον Γκαουντί, είχε ως αντικείμενο την κατασκευή μιας ουτοπικής –πόλης- κήπου. Όμως, το έργο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, λόγω έλλειψης χρημάτων. Ξεχωρίζουν ο Δράκος από Μωσαϊκό, η Αίθουσα με τις 100 Κολόνες και ο Κυματοειδής Πάγκος, που διακοσμήθηκε από τον Ζουζέπ Μ.Ζουλόλ, στενό συνεργάτη του Γκαουντί. Μπορεί να επισκεφθεί κανείς και το σπίτι όπου έζησε ο Γκαουντί από το 1906 έως το 1926. Η θέα της πόλης από εδώ είναι εκπληκτική.

Casa Milà – La Pedrera: Καμπύλες στην πρόσοψη του σπιτιού, μεταλλικά μπαλκόνια και καμινάδες που θυμίζουν ιππότες δημιουργούν ένα αυθεντικό έργο τέχνης. Είναι από τα τελευταία συγκροτήματα κατοικιών που σχεδίασε ο Γκαουντί και αποτελεί τη μέγιστη έκφραση της μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής.

Casa Batlló: Κυματοειδής πρόσοψη του σπιτιού, με περίεργα μπαλκόνια σε σχήμα μάσκας. Η διακόσμηση ανήκεις τον Ζουζέπ Μ.Ζουλόλ, με κεραμικά και γυαλί.

Palau Güell: Αυτό το μέγαρο ξεχωρίζει για τις παραβολικές στοές της εισόδους τα, που καταλήγουν σε ελικοειδή κιγκλιδώματα και από τις καμινάδες στη στέγη που μοιάζουν με εκείνες της Pedrera.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ – ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΣΤΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ

Museu Picasso: Στεγάζεται σε ένα από τα παλάτια της Γοτθικής συνοικίας Carrer Montcada και περιλαμβάνει πολλά έργα του γνωστού καλλιτέχνη, τόσο από την περίοδο της ωριμότητας, όσο και τα πρωτόλειά του.

Museu dArt Contemporania: Βρίσκεται στο κέντρο της εργατικής συνοικίας Ραβάλ και φιλοξενεί τις πιο πρόσφατες τάσεις της διεθνούς και καταλανικής τέχνης. Το κτίριο κτίστηκε από τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μέιερ.

Palau de la Musica Catalana: Ένα αριστούργημα της τέχνης του μοντερνισμού, χτισμένο μεταξύ 1905-1908 σε σχέδιο του Ντουμένεκ ι Μουντανέρ. Ο επιβλητικός ανάποδος τρούλος από χρωματιστό γυαλί της αίθουσας των συναυλιών ταιριάζει απόλυτα με τη διακόσμηση της πρόσοψης με τα χρωματιστά μωσαϊκά.

Catedral: Στην Plaça de la Seu βρίσκεται ο επιβλητικός γοτθικός Καθεδρικός ναός, που άρχισε να χτίζεται το 1298, όμως η πρόσοψη και το καμπαναριό (ύψους 70μ.) ολοκληρώθηκαν μόλις τα τέλη του 19ουαι. Είναι αφιερωμένος στην προστάτιδα της πόλης Αγία Ευλαλία και περιλαμβάνει ανεκτίμητους θησαυρούς.

Fundacion Miro: Ένας χώρος αφιερωμένος στον μεγάλο καλλιτέχνη Joan Miro, με μια συλλογή έργων του από το 1914 έως το 1978.

Les Drassanes: Στην άκρη της Rambla οι παλιοί βασιλικοί ναύσταθμοι φιλοξενούν πλέον το Ναυτικό Μουσείο. Αριστούργημά του θεωρείται το αντίγραφο σε φυσικό μέγεθος της «Ρεάλ», της πιο διάσημης ναυαρχίδας του δον Χουάν της Αυστρίας, διοικητή του χριστιανικού στόλου στη ναυμαχία της Ναυπάκτου.

Basilica de Santa Maria del Mar (Plaça Santa Maria): Η κατασκευή του ναού άρχισε το 1329 και τελείωσε το 1384, με εξαιρετική στυλιστική αρμονία.

Parc de la Giutadella: Εδώ βρίσκεται το Parc Zoologic. Η μασκότ του είναι η «νιφάδα του χιονιού», ο μόνος αλμπίνος γορίλας σε αιχμαλωσία.

Museu d’art Modern και Museu de Geologia

Parc de Atraccios del Tibidabo: Πάρκο αναψυχής μέσα στο πράσινο, έξω από τη Βαρκελώνη, με πανοραμική θέα της πόλης. Στην πλατεία του Tibidabo δεσπόζει ο επιβλητικός γοτθικός ναός της Sagrat Cor (Ιερή Καρδιά) που χτίστηκε το 1886. Το ιερό της, που φωτίζεται τη νύχτα, είναι ορατό από κάθε σημείο της πόλης.

Plaça Real: Μία από τις πιο πολυσύχναστες πλατείες της πόλης. Ξεχωρίζουν τα φανάρια της σε σχήμα δένδρου, σχεδιασμένα από τον Γκαουντί.

ΕΚΔΡΟΜΕΣ

Αν θέλετε φύγετε για λίγο από το κέντρο, μερικά χιλιόμετρα μακριά (μιάμιση ώρα με το τρένο) βρίσκεται η γενέτειρα του διάσημου σουρεαλιστή ζωγράφου, σκηνοθέτη και γλύπτη Salvador Dali.

Το σπίτι – μουσείο με τα ρολόγια που λιώνουν, το αυτοκίνητο – ντουζιέρα και τα τεράστια αυγά στην οροφή κάνουν την πόλη Figueres ιδανικό προορισμό για μονοήμερη εκδρομή μακριά από τα θόρυβο της Βαρκελώνης.

Postaventura: Η ισπανική εκδοχή της Ντίσνεϊλαντ, σίγουρα δεν είναι τόσο διάσημη όσο η γαλλική Eurodisney, αλλά το θεματικό πάρκο της Portaventura, που βρίσκεται στην περιοχή της Ταραγόνα και φέρει τη σφραγίδα των Universal Studios, αποτελεί τη ιδανική λύση εκτονωτικής απόδρασης για μικρά και μεγάλα παιδιά. Το Portaventura βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα νότια της Βαρκελώνης στην καρδιά της Κόστα Ντοράδα και δίπλα στις υπέροχες παραλίες της Δυτικής Μεσογείου.

Top